எனது பார்வையில் அமரர் தில்லையம்பலம் அவர்கள்....-உடுவை.எஸ் தில்லைநடராஜா

எனது பார்வையில் அமரர் தில்லையம்பலம்  அவர்கள்

-உடுவை.எஸ் தில்லைநடராஜா

அண்மையில் எம்மை விட்டுப்பிரிந்த கல்விப்பெருந்தகை திரு.தில்லையம் பலம் என்ற பெயரைக் கேட்டால்  என்மனத்தில் உடனடியாகத் தோன்றுவது எப்போதும் புன்சிரிப்பு தவழும் அவரது முகம் – எதிலும் எளிமையான சுபாவம் –இதமானதும் மென்மையானதுமான  பேச்சு ....இவற்றின் சொந்தக் காரர் ..அதிபர் திலகம் –ஆசிரியமாமணி – அமரர். சி.தில்லையம்பலம் அவர் களே! . சிறுவயது முதல் நான் படித்த அதே  உடுப்பிட்டி அமெரிக்கன் மிஷன் கல்லூரியில்தான் அவரும் உயர் வகுப்புகளில் படித்திருக்கிறார்., அப்போது நான் அவரை அறிந்து வைத்திருக்கவில்லை.,அவசியமானபோது கூட அவரைப்பற்றி அறியாதிருந்துள்ளேன் .

நேரடியாகவே விடயத்துக்கு வருகின்றேன்.,  1960 ம் ஆண்டு டிசெம்பர்  வரை படிப்பில் கெட்டிக்காரன் என்று பெயர் எடுத்து வகுப்பில் முன்னணியில் திகழ் ந்த எனக்கு 1961 க்குப்பின் விஞ்ஞான பாடங்கள் மூளைக்குள் ஏற மறுத்தன. 1963 டிசம்பர் க.பொ.த. (சா /த ) பரீட்சை முடிவுகள் என்னை ஏமாற்றி விட்டது .அப்போது க.பொ.த. (சா /த ) பரீட்சை  டிசம்பர்- ஆகஸ்ட் என இரண்டு தடவைகள்  நடைபெறும்

பிரதி அதிபர் திரு.றோபேர்ட் நவரத்தினம் என்னை நன்கு புரிந்து கொள்ள- அவரின் அறிவுரையோடு க.பொ.த. (சா /த ) 1964 ஆகஸ்ட் மாத பரீட்சையில்  விஞ்ஞான பாடங்களுக்குப் பதிலாக, கலைப் பாடங்களில் எழுத என்னைத் தயார்ப்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன் .

கல்லூரி அதிபர் திரு.எஸ்.எஸ்.செல்வத்துரை பரீட்சையில் பாடங்களை மாற்றி  எழுத பெற்றோரின் அனுமதியும் தேவை என்று கண்டிப்பாக சொல்லி விட்டார் .

பெரும்பாலான பெற்றோர் போல எனது பெற்றோரும், என்னை ஒரு doctor ராக பார்க்க வேணும் என்று கனவு கண்டு கொண்டிருந்த காலத்தில் எனது  பெற்றோரிடம் எப்படி கலைப் பாடங்களை மாற்றி  எழுத அனுமதி பெறுவது? கல்யாணப்பரிசு படம் பார்த்ததால் அம்மாவுக்கு விட்டேன் ஒரு டூப் –“ காலையில் பள்ளிக்கூடம் போவதற்கு முன் ,”அம்மா  maths படிக்க கஷ்டமாக இருக்கு இந்த சோதனைக்கு maths எடுக்காமல் arithmetics எடுக்கப் போறன்” என்றேன்.

மாலையில் பள்ளிக்கூடம் முடிந்து வீட்டுக்குப் போனதும் நான் எதிர் பார்த்த தற்கு மாறாக அம்மா முந்திக்கொண்டு ,” தில்லையம்பல மாஸ்ரட்டை படிச்ச பொடியள் எல்லாரும் பாஸாம்- நீயும் அவரட்டைப் போய் படி- .அவர் காசும் வாங்கிறதில்லையாம்...நல்லாக சொல்லிக் குடுக்கிறாராம்”

வீட்டில் இருக்க முடியாத நிலையில் உடுப்பிட்டி சந்திக்கு வந்து கொஞ்ச நேரம் நின்றுகொண்டு யோசித்தேன். அப்போதெல்லாம் எனக்குத் தெரிந்த தில்லையம்பலம் மாஸ்டர் வல்வெட்டிப் பக்கமாக இருந்து ஸ்கூட்டரில் வரும் ஆசிரியர் தான். அவரது வீடு இருக்கும் இடமும்  சரியாகத் தெரியாது உடுப்பிட்டி சந்தியிலிருந்து வன்னிச்சி கோவிலடி வரையும் பொடி நடையில் போய் வந்து, இரவு எட்டு மணியளவில்  அம்மாவுக்கு விட்டேன்-இரண்டாவது  டூப் –“ அம்மா தில்லையம்பல மாஸ்டர் வீட்டிலை கதிரை மேசை காணாதாம் .எனக்கு முதல் அங்கை போன பொடியங்களுக்கே இருக்க இடமில்லையாம் “

அம்மா ஒரு மாற்று யோசனையை சொன்னார்:- “இஞ்சை வீட்டிலை இருக் கிறதிலை ஒரு சின்ன மேசையையும் கதிரையையும் கொண்டு போய் தில்லையம்பல மாஸ்டர் வீட்டை வை .சோதினை முடிய திரும்ப எடுத்துக் கொண்டு வரலாம் .”

நான் முணுமுணுத்துக்கொண்டே சிணுங்கினேன்-:”என்னை மேசையையும் கதிரையையும் காவிக்கொண்டு உடுப்பிட்டி சந்தியாலை போக சொல்றீங் களோ ?”

எனக்கு வந்த கோபத்தில் ஒரு ஆயுதத்தை பாவித்தேன்., ஒன்றும்  சாப்பிடா மல் படுத்து விட்டேன்.

அம்மா தனக்குத்தானே சொன்னது எனக்கும் நன்றாக் கேட்டது: –“நாளைக்கு காலமை நான் தான் சின்ன மேசையையும் கதிரையையும் கொண்டு போய் தில்லையம்பல மாஸ்டர் வீட்டை வைக்க வேணும்”

ஒரு பத்து நிமிடத்தால் வீட்டுக்கு முன்னால் இருந்த படலை திறந்து சாத்தும் சத்தம் கேட்டு கண் விழித்துப்பார்த்தேன். நல்ல வேளை நான் பயந்தது போல் அம்மா  மேசையையும் கதிரையையும் காவவில்லை., எங்கேயோ பக்கத்து வீட்டுக்கு போவது போல தெரிந்தது.

சுமார் அரை மணி நேரத்திலை திரும்பி வந்த அம்மா எனக்கு அதிர்ச்சி அளிக் கும் செய்திகளை சொன்னார்.

“ நீ தில்லையம்பல மாஸ்டர் வீட்டை போக இல்லையாம் . நீ வல்வெட்டிப் பக்கமாக எல்லே போனனி ! ? .அது வேறை தில்லையம்பல மாஸ்டர் !. இவர் நவிண்டிலிலை இருக்கிற தில்லையம்பல மாஸ்டர்.!அங்கை வாங்கு மேசை யெல்லாம் இருக்காம் . உடுப்பிட்டியிலை இருந்து கனபேர் போறவங்களாம் . மகேந்திரனும் இண்டைக்கும் போய் வந்தவனாம் .நீயும் நாளுக்கு துடக்கம் போ “

இவ்வளவு தகவலுக்கும் பிறகு நான் வாய் திறக்க முடியுமா ?- தகவலை சொன்னவர் எனது பெரியம்மாவின் மகன்.

எனது தாயார் மட்டுமல்ல- பெண்கள் நாலைந்துபேர் சேர்ந்தால் ஊர் உலக செய்திகள் எல்லாம் அவர்களுக்கு தெரிந்து விடும்.

அடுத்த நாள் மாலை பெரியம்மாவின் மகனுடன் சேர்ந்து நானும் நவிண்டில் சென்று ஆசிரியர் தில்லையம்பலம் கணித பாடம் படிப்பிக்கும் இடத்துக்கு அண்மையிலுள்ள பேக்கரிக்கு முன்னால் உள்ள மணலில் இரண்டு மணி நேரம் ஆறுதலாக இருந்தேன். அரை றாத்தல் ரோஸ்ட் பாண் 15 சதம்., மெல் லிய சூட்டோடை சாப்பிட நல்ல ருசி., சம்பலும் வேண்டாம்- கறியும் வேண்டாம்.

ஒரு கிழமையாக  ரோஸ்ட் பாண் சாபிட்டேனே தவிர- தில்லையம்பல மாஸ் டர் பற்றி, அவரது கற்பிக்கும் ஆற்றல், பற்றி அறிந்து கொள்ள அப்போது முயற்சிக்கவில்லை.

சுமார் 50 வருடங்களுக்கு முன்பே எங்கள் பெற்றோர், தில்லையம்பல மாஸ் டர் காசு வாங்காமல் - காலமெல்லாம் பயன் தரும் கணித பாடத்தில் எப்படி அதிக புள்ளிகள் பெற்று சித்தியடைவது என்று மாணவர்கள் தடுமாறியபோது –தம்மை முழுமையாக அர்ப்பணித்து தன்னை நம்பியுள்ள மாணவர்கள் சித்தி யடைய வேண்டும் என்பதைத் தவிர வேறு எதையும் எதிர்பார்க்காமல் பாடம் சொல்லிக்கொடுத்தார் என்பதை அறிந்து வைத்திருந்தார்கள்.

திரு.தில்லையம்பலத்திடம் மாணவனாக நான் படிக்கக் கொடுத்து வைக்க வில்லை. ஒரு கிழமை கூட ரோஸ்ட் பாண் சரியாக சாப்பிடயில்லை. தில்லையம்பல மாஸ்டரின் பெயரை சொல்லி, பேக்கரிக்கு முன்னால் உள்ள மணலில் இருந்து ரோஸ்ட் பாண் சாப்பிடுற  கதை அம்மாவுக்கு போடுத்து.

தில்லையம்பல மாஸ்டரின் பெயரைப் பழுதாக்கக் கூடாது என்று சொல்லி வீட்டில் சிறையில் இருத்தி விட்டா,அம்மா .

70 களுக்கு முந்திய காலத்தில் ஆசிரியர்கள் அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய கற்பித் தல் கடமையாகக் கருதப்பட்டது .பிரத்தியேக கல்வி நிலையங்கள் பெருமள வில் இல்லாத காலம் –காலையிலும் மாலையிலும் தனிப்பட்ட டியூஷன் வகுப்புகள் இல்லாத காலம்.

இவரது சகபாடியும் இணைபிரியாத நண்பருமாகிய  ஒருவர் ஒருமுறை திரு. தில்லையம்பலதைப் பற்றி சொல்லும்போது- பாடசாலை நாட்களிலேயே கணிதப்பாடத்தை சக மாணவர்களுக்கு ஆசிரியர்களைப்போல படிப்பிக்கும் ஆற்றல் உள்ளவராக இருந்ததாகவும் –அதனால் ஆசிரியர்கள் இல்லாத நேரங்களில் திரு தில்லையம்பலம் மாணவர்களுக்கு ஆசிரியராகக் கடமை யாற்றியதாகவும் தெரிவித்தார்.

ஒருவர் செய்வதைப்போல இன்னொருவர் செய்து காடுவதை  மிமிகிரி என்று சொல்வார்கள். திரு தில்லையம்பலம் பல்கலைகழகத்தில் இருக்கும்போது ஒரு விரிவுரையாளர் வராததால் அவரைப் போல மிமிகிரி செய்யும்போது குறிப்பிட்ட விரிவுரையாளர் வந்து இவர் மீது நடவடிக்கை எடுத்ததால் இவர் பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து வெளியேற நேரிட்டதாகவும் அறிய முடிந்தது.

அதன் பின்னர் நுவரெலியாவில் ஆசிரியராக கடமையாற்றி, ஆசிரிய கலாசாலைக்கு சென்று பயிற்சி பெற்றதையும் அறிய முடிந்தது. ஆசிரிய கலாசாலையிலிருந்து வெளிவரும் பெரும்பாலான ஆசிரியர்களிடம் கற்பிக்கும் ஆற்றலும் மாணவர்களை தம் வழிப் படுத்தி ஒழுக்கமுள்ளவர்களாக்கும் திறமையும் இருப்பினும் இவை திரு தில்லையம்பலத்திடம் சாரசரிக்கு மேற்பட்டதாக இருந்தது.

தன் குடும்ப மேம்பாட்டுக்கன்றி மாணவர் மேம்பாட்டுக்காக –உயர்வுக்காக உழைத்து மாணவரின் மேலான மதிப்பையும் பெற்றோரின் பெரும் அன்பை யும் பெற்றுக்கொண்டார். யார் அவரிடம் சென்று கேட்டாலும் எதுவித வேறு பாடும் காட்டாது பாடம் சொல்லிக் கொடுத்து, பல மாணவர்கள் சாதனைகள் நிலைநாட்டக் காரணமான கற்பித்தல் சிகரம் தில்லையம்பலம் என்று சொன் னால் யாரும் இரண்டாவது கருத்து சொல்லமாட்டார்கள்.

கணிதம் கற்க வந்த மாணவர்களை தன் சொந்தப் பிள்ளைகளாக எண்ணி மனம் வைத்து கற்பித்தார் .”ஊரார் பிள்ளையை ஊட்டி வளர்க்க தன் பிள்ளை தானே வளரும் “ என்று பெரியவர்கள் சொல்வது உண்மை என்பது போல அமரர் தில்லையம்பலத்தின் பிள்ளைகளும் நல்ல நிலைக்கு உயர்ந்துள் ளார்கள்.

பிற்காலத்தில் 90 களில் பிரச்சினைக்குரிய காலத்தில் உடுப்பிட்டி அமெரிக்கன் மிஷன் கல்லூரியின் அதிபராகக் கடமையாற்றினார்.. ஒருபுறம் போராளிகள் ...இயக்கங்கள் ...மறுபுறம் பாதுகாப்புப்படையினர். இவர்களுக்கிடையில் சம நிலை பேணுதல் என்பது கூரிய கத்தியின் மேல் நடப்பதற்கு ஒப்பானது. சோதனை மிக்க அக்காலத்தில் அதிபர் திரு.தில்லையம்பலத்தின் மனநிலையும் உடல்நிலையும் பாதிக்கப்பட்டது.

ஒய்வு பெற்றாலும் ஓயாமல் கல்விப்பணி சமூகப்பணி எனதன்னை ஈடுபடுத் திக் கொண்டு பொதுப் பணிகளில் பல சாதனைகளை நிலைநாட்டினார்.

ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு போல ஒரு சம்பவம்:-சில வருடங் களுக்கு முன் கொழும்பில் எனது வீட்டுக் கதவைத் தட்டும் சத்தம் .திறந்து பார்த்தால்.... திரு தில்லையம்பலமும் அவரது மகனும். அப்போது அவர் அதிபர் பதவியிலிருந்து ஒய்வு பெற்று விட்டார்., பழைய மாணவர் சங்க தலைவராகவும் தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்க வில்லை.,சிறிது நேரம் என்னுடன் கதைத்து விட்டு அவுஸ்திரேலியாவில் வசிக்கும் மாணிக்கவாசகரின் தொலை பேசி இலக்கத்தை என்னிடம்தான் பெற்று ஏதோ கதைக்கின்றார்., நிதியுதவி என்பதை விளங்கிக்கொள்வதில் எந்தவிதமானதொரு சிரமமும் எனக்கு இருக்கவில்லை., தொலைபேசி உரையாடல் முடிந்ததும் “Thank You Sir “ என்று எனக்கு நன்றி சொன்னார்.,நான் எனது குரலை உயர்த்தினேன் –சற்று தடுமாற்றத்தோடு –“Sir “

அவரது பதில் –“ஓம்  தம்பி ...நீங்க டெலிபோன் நம்பர் தந்ததால் மாணிக்க வாசகருடன் கதைத்தேன் ..Professor துரைராசாவின் பெயரால் ஒரு மாணவனுக்கு புலமைப் பரிசில் கொடுக்க ஒரு லட்சம் ரூபா அனுப்புறாராம்-.ஆசிரியப் பெருந்தகை கேட்டால் ஆயிரமல்ல லட்சக்கணக்கில் உதவி வழங்கத் தக்க நிலையில் வசதியும் விருப்பமும் கொண்ட அவரது மாணவர்கள் பல இடங்களில் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்துகொள்ள அதிக நேரம் பிடிக்கவில்லை.

 இவர் பழைய மாணவர் சங்கத் தலைவராக இருந்த போது 13-04-2014 உடுப் பிட்டி அமெரிக்கன் மிஷன் கல்லூரியில் நடைபெற்ற நிகழ்வில், வெளிநாட்டுக் கிளைகளின் பழைய மாணவர்கள் உட்பட இங்கேயுள்ள பழைய மாணவர் களும் கலந்து கொண்டதுடன், கல்லூரியின் பௌதிக தேவைகளின் ஒரு பகுதியாக கூட்ட மண்டபத்திற்கு உரிய நாற்காலிகள் திரைசீலைகள்- உள்ளக ஒலிபரப்பி- துவிச்சக்கர வண்டி நிறுத்துமிடம்-புனரமைக்கப்பட்ட கட்டிடங்கள்-விளையாட்டு மைதானம் என்பன வழங்கப்பட்டன.

கல்விப் பெருந்தகை அமரர்.திரு.தில்லையம்பலம் இன்னும் சில காலம் வாழ்ந்திருந்தால், கல்லூரித்தேவைகள் யாவும் நிறைவேறியிருக்கும்.

அவரின் ஆத்மா சாந்தியடையவும், அவரது குடும்பத்தினர் நன்றாக வாழவும், அவரது மாணவர்கள் மேலும்மேலும் உயர்வடையவும் இறைவனைப் பிரார்த்திக்கின்றேன்.

UDUPPIDDY A.M.College P.P.A. COLOMBO Branch.NEWS

UDUPPIDDY A.M.College P.P.A. COLOMBO Branch. News.

 On Tuesday 8th April,2014 Thilla met Mr.Victor who arrived from Australia; There after Mr.Sundaralingam informed that Mr.Mahendran (Botswana) also available in Colombo. Mr.Victor and Mr.Mahendran extended their Financial Assistance to develop U/American Mission College at the request UDUPPIDDY A.M.College P.P.A. COLOMBO Branch. Thilla(President of U/AMC PPA Colombo Br) has arranged a DINNER with the short notice to honour Mr.Victor & Mr.Mahenran. Thilla,Saravanapavan (Secretary) Kanapathipillai (Treasurer) Suntharalingam,Seyanthan,Thiyagalingam,& Venupalan in the following Photos.

 (9 photos)

நடிப்பின் மூலம் திறமையை வெளிப்படுத்துவதும் கலை தான் ---உடுவை தில்லைநடராஜா

‘சுடர் ஒளி ‘ ஞாயிறு வார வெளியீடு ,2014 மார்ச் 09 –சுடர் வலம் பகுதியில் பிரசுரமானது

நடிப்பின் மூலம் திறமையை வெளிப்படுத்துவதும் கலை தான்

உடுவை தில்லைநடராஜா

 

தேவன் –யாழ்பாணம்  எழுதிய தெய்வீகக் காதல் , 

சொக்கனின் இராஜ இராஜசோழன் ,சங்கிலி 

யோகநாதனின் 

கல்லறைக்காதல் ,கணேசபிள்ளையின் அசட்டு மாப்பிள்ளை 

,சி.சண்முகத்தின் வாடகை வீடு ஆகிய நாடகங்கள்  எனக்கு புகழைத் தேடித்தந்தன .

அரசில் உயர் பதவி வகிப்பவர்: இலக்கிய உலகில் தனக்கென ஒரு இடம் பிடித்து வைத்திருப்பவர் ; ஆன்மிகப் பக்கத்திலும் தடம் பதித்தவர் ;ஓய்வின்றி வேலை செய்யும் நிலையிலும் நாடகத்துக்கென நேரம் ஒதுக்கி நாடக மேடையிலும் முத்திரையைப் பதித்தவர் உடுவை தில்லை நடராஜா .

மாணவப்பருவத்திலேயே பத்திரிகைகளில் ஆக்கங்களை எழுதியிருந்தார். தில்லைநடராஜா என்ற பெயரில் வேறு இருவர் எழுதிய ஆக்கங்களை இவர் எழுதியதாக சிலர் பாராட்டிய போது, தனக்கென ஒரு தனித்துவமான பெயர் வேண்டும் எனச்சிந்தித்து உடுவை தில்லைநடராஜா என்று எழுதி தனது தனித்துவத்தை அடையாளப்படுத்தினார் .

சில்லையூர், தாளையடி , தெளிவத்தை , வதிரி என ஊர்ப் பெயரைச்சொன்னதும்  எழுத்தாளார்களின் பெயர் பிரதிபலிப்பது போல உடுவை என உச்சரித்தாலே தில்லைநடராஜா என்ற பெயர் மனதில் ஒட்டிக் கொள்ளும் –பதிந்து கொள்ளும்.

உடுப்பிட்டி அமெரிக்க மிஷன் கல்லூரியில் ஜி .சீ .ஈ .சா /த வரை படித்த பின் யாழ்ப்பாணம் இந்துக் கல்லூரியில் உயர்தரம் கற்றார். மாணவப் பருவத்தில் நடிக்க ஆரம்பித்த உடுவை தில்லைநடராஜா அரசில் உயர் பதவி வகித்த போதும் நடிப்பைக் கைவிடவில்லை. நடிகர்கள் கேவலமானவர்கள் அல்லர்; உயர்வாகப் பார்க்கப் படவேண்டியவர்கள் என நிரூபித்துள்ளார்.தனது நாடக அனுபவங்களை மனம் திறந்து வெளிப்படுத்துகின்றார்.

கே : சிறுவயதிலேயே எழுத்து, நாடகம் இரண்டிலும் தடம் பதித்தீர்கள்-இது எப்படிச்சாத்தியமானது ?

ப :அப்பா தான் காரணம். பாடசாலையில் படிக்கும் போதே புத்தகங்கள் வாங்கித்தருவார். கூட்டங்கள், படம், நாடகம் ஆகியவற்றுக்குப் போகும்படி கூறுவார். கல்கண்டு, கரும்பு, ஆகிய புத்தகங்களை விரும்பிப் படித்தேன். படித்து முடிந்ததும் கதையைக் கேட்பார். படம் , நாடகம் என்றாலும் அப்படித்தான்.இலக்கியம், அரசியல் கூட்டம் முடிந்ததும் அங்கு நடைபெற்றதைக் கூற வேண்டும். மறு நாள் பத்திரிகையில் நான் சொல்லாத தகவல் ஏதும் வந்தால் ஏன் சொல்லவில்லை என்று கேட்பார். அந்தப் பயிற்சி பின்னாளில் உயர் பதவி வகிக்கும் போதும் எனக்கு உதவுகின்றது.

கே : மாணவப்பருவத்து எழுத்துக்கு வரவேற்பு எப்படி இருந்தது ?

ப : பத்திரிகைகளில் எனது பெயருடன் –படத்துடன் கதைகள் பிரசுரமானபோது தனி உலகத்தில் மிதந்தேன்.ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் என்னைப்பற்றி உயர்வாகப்பேசினர். ஈழநாடு, சுதந்திரன் ஆகியவற்றில் எனது எழுத்துகள் வெளியாகின. அப்போதே சில தொடர்கதைகளும் எழுதினேன்.ராஜகோபால், சிவகுருநாதன் ஆகியோர் நான் எழுதுவதற்கு உற்சாகப்படுத்தினர் .அப்பா வேலைசெய்த தில்லைப்பிள்ளை கிளப் லக்ஷ்மி விலாஸில் டொமினிக் ஜீவா போன்றவர்களின் பழக்கம் உண்டானது.

கே.கே.எஸ் .வீதியிலுள்ள தமிழ்ப் பண்ணை புத்தகசாலை, லங்கா புத்தகசாலை, மறவன்புலவு சச்சிதானந்தனின் தந்தையார் நாடாத்திய காந்தா அச்சகம் புத்தகசாலை ஆகியவற்றுக்கு அடிக்கடி செல்வதனால் அதிகமான புத்தகங்களைப் படிக்கும் சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டது. காசு கொடுக்காமல் அதிக புத்தகங்களைப் படித்தேன். இந்த அனுபவம் அரசில் பதவிகள் வகித்த போதும் கடமை நேரத்தில் கோவிலுக்கு போவதற்கும், புத்தகங்கள் படிப்பதற்கும் வசதி ஏற்படுத்தித் தந்ததோடு –பணக்கொடுப்பனவுகளையும் பெற்றுத்தந்தது. தணிக்கை ச்சபை உறுப்பினராக இருந்ததனால் படம் பார்க்க காசு தந்தார்கள்.இவையெல்லாம் மற்றவர்களை விட எனக்குப் புதுமையான அனுபவங்கள்.

கே: நாடகத்தின்பக்கம் உங்கள்பார்வை எப்போது திரும்பியது ?

ப : அருள்.எம்பெருமான் தான் எனக்கு முதன்முதலாக நடிக்கச் சந்தர்ப்பம் தந்தார். அதன் பின்னர் திருமதி.சிவராஜா எனக்கு நாடகப் பயிற்சி தந்தார். அருள்.எம்பெருமானின் ‘உலகம் போற போக்கை பாரு’, திருமதி.சிவராஜாவின் ‘சகுந்தலை ‘ ‘வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்’ நானே எழுதி நெறிப்படுத்திய ‘சிங்கப்பூர் சிங்காரம்’, ‘கண் திறந்தது’ ஆகியவை பாடசாலைக் காலத்தில் எனக்குப் பெருமை தேடித்தந்தன.

கே: நாடகத்தில் நடிக்கும்போது உங்கள் மனநிலை எப்படி இருக்கும் ?

ப : மிகவும் பெருமையாக இருக்கும். அரசனாக நடிக்கும்போது அம்மாவின் பட்டுச்சேலையை அவவுக்கு தெரியாமல்தான் கொண்டு போவேன். அதை இரண்டாக மடித்து தாறுபாச்சிக் உடுத்துவார்கள்.பருத்தித்துறையிலிருந்த சீன் சிவலிங்கம் என்பவரிடம் தான் அரச உடுப்பு வாங்குவேன். முகத்துக்கு முத்துவெள்ளை அரிதாரம் பூசி, கன்னத்தில் றோஸ் நிற பவுடரும் பூசி விடுவார்கள். சப்பாத்துக்கு தங்க நிற சரிகைக் கடதாசி ஒட்டி, கார்ட் போர்டை வளைத்து முன்னுக்கு கூர் வைத்து வடிவமைபோம். மேக்கப் செய்வதை சிலர் வந்து புதினம் பார்ப்பார்கள். புதினம் பார்க்க வரும் சிறுவர்களைக் கலைப்போம். எல்லாம் கொஞ்ச நேரம் தான். பிறகு மேக்கப் அரிக்கத் தொடங்கும்.தலையில் வைத்த டோப்பா மணம் ஒரு மாதிரியிருக்கும். எல்லாவற்றையும் சகித்துக்கொண்டு நடிப்போம். வீட்டுக்கு வந்து தேங்காய் எண்ணெய் போட்டுத்தான் மேக்கப்பை களைய வேண்டும்.

கே: நாடகமேடை அனுபவத்தில் உங்களைப் பாதித்த சம்பவம்?

ப : யாழ்.இந்துக்கல்லூரி வைர விழாவின்போது தேவன் –யாழ்ப்பாணம் எழுதி நெறிப்படுத்திய ‘தெய்வீகக் காதல்’ நாடகத்தில் கம்பனாக நடித்தேன். எனக்கான ஒப்பனை முடிந்ததும் அங்கு வந்த ஆசிரியர் சொக்கன் என்னைப் பார்த்தார். தம்பி, “கம்பன் ஆழ்வார் –வீபூதி பூசுவதில்லை.ஒப்பனையை மாற்று” என்றார். அவரின் ஆலோசனை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. நான் ஏறு மாறாகப் பேசி விட்டேன். நாடகம் முடிந்ததும் எனது நண்பர்களான பாமா ராஜகோபால்,சசி சபாரட்ணம்,பெருமாள், கோபு ஆகியோர் ஒப்பனையின் குறையை சுட்டிக்காட்டினார்கள். அதன் பின் ஆசிரியர் சொக்கனிடம் நான் மன்னிப்பு கேட்டேன்.

கே: உங்களுக்கு புகழைத்தேடித்தந்த நாடகங்கள் எவை ?

ப: தேவன் –யாழ்பாணம்  எழுதிய தெய்வீகக் காதல் , சொக்கனின் இராஜ இராஜசோழன் ,சங்கிலி யோகநாதனின் கல்லறைக்காதல் ,கணேசபிள்ளையின் அசட்டு மாப்பிள்ளை ,சி.சண்முகத்தின் வாடகை வீடு ஆகிய நாடகங்கள்  எனக்கு புகழைத் தேடித்தந்தன.

கே: யாழ்ப்பாணத்தில் நாடகம் நடித்த நீங்கள் யாழ்ப்பாணத்துக்கு வெளியே நடிப்பதற்கான சந்தர்ப்பம் எப்படி ஏற்பட்டது ?

ப: முதன் முதல் வேலை கிடைத்து பொலீஸ் தலைமை அலுவலகத்தில் எழுதுவினைஞனாக பதவியேற்றேன். பின்னர் வவுனியா பொலீஸ் அலுவலத்தில் வேலை செய்தபோது, வவுனியாவில் புதிதாக அமைக்கப்பட்ட திறந்தவெளி அரங்கு திறந்து வைக்கப்பட்டது. எனக்கு பழையபடி நாடகவியாதி பிடித்துக்கொண்டது. அங்கு நண்பர்களுடன் நாடகங்கள் நடித்தேன். அப்போதுதான்  சோ.இராமேஸ்வரன், மு.பாக்கியநாதன், அவரின் தம்பி பாக்கியராஜன்,வதிரி.சி.ரவீந்திரன், ஆகியோருடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. கொழும்புக்கு மாற்றலாகிய பின் வரணியூரான் (புளுகர் பொன்னையா )எஸ்.எஸ்.கணேசபிள்ளையும் நானும் ஒரே அறையில் இருந்தோம். அதன் பின் எனது வளர்ச்சியைப் பார்த்து நானே வியந்திருக்கிறேன்.

கே: கொழும்பு நாடக அனுபவம் எப்படி இருந்தது ?

ப: மில்க் வைட் சோப் நிறுவன ஆதரவில் வெள்ளவத்தை இராம கிருஷ்ண மிஷன் மண்டபத்தில் ‘அசட்டு மாப்பிள்ளை’ நாடகம் நடந்தது. நாடகம் முடிந்ததும் நடிகர்களை அறிமுகப்படுத்தினார்கள். நான் உடை மாற்றிக்கொண்டிருந்ததால் என்னை அழைக்கத் தாமதமானது..அப்போது சபையிலிருந்து தில்லைநடராஜா என்று பலர் சத்தம் போட்டார்கள். வவுனியாவிலிருந்து வந்த நண்பர்கள் தான் சத்தம் போட்டதாக பின்னர் அறிந்து கொண்டேன்.

கே: நாடகங்களை அரங்கேற்றுவது இலகுவாக இருந்ததா ?

ப: நடிக்கும்போது அந்தப் பிரச்சினை பற்றி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது. மேடையேற்றும் போது தான் பிரச்சினைகள் தெரிய ஆரம்பித்தன. நான் பொலீஸ் திணைக்களத்தில் வேலை செய்ததாலும் எல்லோருடனும் நட்பு பாராட்டியதாலும் எல்லோரும் உதவி செய்தார்கள். வாகன வசதி, நிதியுதவி எல்லாம் தாராளமாகக் கிடைத்தது.

கே: பின்னர் அரச உயரதிகாரியான பின்பும் நீங்கள் நடிப்பதை நிறுத்தவில்லையே – என்ன காரணம் ?

ப: நடிப்பது ஓர் இழிவான செயலல்ல- உயரதிகாரியான பின் என் திறமையை வெளிக்காட்டுவதில் தவறில்லை. எனக்குக் கீழே இருப்பவர்களும் அப்போதுதான் அவர்களின் பல்வேறு திறமைகளை வெளிப் படுத்துவார்கள். இளவாலை ஹென்றி அரசர் பாடசாலையின் நிதியுதவிக்காக அசட்டு மாப்பிள்ளை நாடகம் நடத்த எஸ்.எஸ்.கணேசபிள்ளையிடம் கேட்டார்கள்.’தில்லை நடித்தால் தான் தயார் என்றார். அப்போது நான் அரச அதிபராக இருந்தேன். என்னிடம் கேட்டார்கள். நானும் ஒப்புதலளித்தேன் . எல்பின்ஸ்டன் அரங்கில் நடைபெற்ற அந்த நாடகத்தின் மூலம் பல லட்சம் ரூபா நிதி சேர்ந்தது. எனது உதவியால் அதிகளவு நிதி சேர்ந்ததையிட்டு நான் சந்தோசப் படுகிறேன்.

கே: உங்களின் திறமையை நீங்கள் எப்படி பட்டை தீட்டி னீர்கள் ?

ப: அப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் எனக்கு வவுனியாவில் கிடைத்தது. மேடைகளில் பட படவென அடுக்கு வசனங்களில் அறிவித்தல் செய்தபோது நண்பர்கள் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டினார்கள். எனது அறிவிப்புகளை ஒலிப்பதிவு செய்து போட்டுப்பார்த்தபோது – தவறுகளை உணர்ந்தேன். அதன் பின்னர் எப்படி அறிவிப்பு செய்யலாம் எனப் பேசிப்பார்த்து ஒத்திகை செய்தேன்.

கே: நாடகத்தின் பக்கம் அதிக அக்கறையுடன் நீங்கள் செயற்பட ஊக்கம் தந்தது யார்  ?

ப: எனது அம்மாவின் தாயார் பாடசாலை நாட்களில் வல்லிபுரக் கோவிலுக்கு கூட்டிக்கொண்டு போவார் .கோவிலில் நடைபெறும் நாடகங்களைப் பார்ப்பேன். தேர்த்திருவிழாவுக்கு முதல் நாள் மாலையில் வீட்டிலிருந்து கால் நடையாகச் செல்வோம். தேர்த்திருவிழாவன்று இரவு நாடகங்களை பார்த்து விட்டு, அடுத்த நாள் தான் வீட்டுக்கு வருவோம். நடிகமணி வி.வி.வைரமுத்து, கொக்குவில் செல்வராஜா ஆகியோரின் நாடகங்கள் எமது ஊரில் போட்டிக்கு நடை பெறும். வீரபத்திரர் ஆலய முன்றலில் செல்வராஜாவின் நாடகமும் –விதானையார் படலையில் வி.வி.வைரமுத்துவின் நாடகமும் நடை பெறும். ஏட்டிக்கு போட்டியாகவும் விளம்பரம் செய்வார்கள். அரிச்சந்திர மயான காண்டம் நாடகத்தை பலரது நடிப்பில் பார்த்திருகின்றேன் . ஆனால் வி.வி.வைரமுத்துவுக்கு ஈடு இணை யாருமில்லை.

கே: மறக்க முடியாத அனுபவம் ?

ப: பளைக்கும் கொடிகாமத்துக்கும் இடையில் உள்ள எழுதுமட்டுவாள் என்ற ஊரில் நடைபெற்ற நாடகவிழாவை முடியாது.வானொலி மேடைக் கலைஞர்கள் நடிக்கும் ஆறு நாடகங்கள் ஓரிரவில் நடைபெறும் என்று ஒரு வாரமாக விளம்பரம் செய்தார்கள். மாலை ஆறு மணிக்கு ஆரம்பமாக வேண்டிய நாடகவிழா இரவு பத்து மணிக்குத்தான் ஆரம்பமானது. ஆறு நாடகங்களும் காலை மூன்று மணிக்கு முன்பாகவே முடிந்து விட்டது.நாடகம் பார்க்க வந்தவர்கள் கலைந்து போகவில்லை. இன்னும் நடியுங்கோ அல்லது பாடுங்கோ என்றார்கள். எங்களுக்கும் சந்தோஷம்.எம்மவர்கள் மேலதிக திறமைகளை வெளிப்படுத்தினார்கள்.கடைசியாகத் தான் எமக்கு உண்மை தெரிய வந்தது.அதிகமானவர்கள் அயற் கிராமங்களிருந்து  மாட்டு வண்டிகளில் வந்தவர்கள்.அவர்கள் வரும்போது அரிக்கன் லாம்பு கொண்டு வரவில்லை.விடியும் வரை காத்திருக்க வேண்டும் என்பதால் எங்களை நடிக்கும்படி கூறினார்கள்,

கே: மேடை நாடகங்கள் இன்று கொழும்பில் குறைந்து விட்டதே; என்ன காரணம் ?

ப: தொலைக்காட்சி எல்லோரையும் வீட்டுக்காவலில் சிறை வைத்துள்ளது. நாடகம் முடிந்த பின் தாமதமாக வீடுகளுக்கு போவதற்கு பொதுப் போக்குவரத்து வசதிகள் போதுமானதாக இல்லை.

வெள்ளவத்தையில் நாடகம் பார்த்துவிட்டு, இரவு ஒன்பது மணிக்குப்பின் கொட்டாஞ்சேனை, மட்டக்குளி ஆகிய இடங்களுக்கு பொதுப் போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாமையினால் பார்வையாளர்கள் செல்வதில்லை. நாங்களும் இதைப் பலமுறை அனுபவித்திருக்கின்றோம்.

கே: உங்கள் அனுபவம் என்ன ?

ப: ஒரு தடவை பம்பலப்பிட்டி சரஸ்வதி மண்டபத்தில் வரணியூரானின் ‘அசட்டு மாப்பிள்ளை’ நாடகம். கணேசபிள்ளை,அவரின் தம்பி அச்சுதம்பிள்ளை,இப்போது சுவிற்சலாந்தில் இருக்கும் குணபதி கந்தசாமி ஆகியோரோடு நானும் நாடகம் முடிந்த பின் கொட்டாஞ்சேனைக்குப் போக வேண்டும். இன்று போல அந்த நாட்களில் ஆட்டோ இல்லை. டாக்சியை தேடிப்பிடித்தாலும் செலவு அதிகம். கையைக்கூடக் கடிக்கும். பம்பலப்பிட்டியில் இரவுச்சாப்பாடு சாப்பிட்டுவிட்டு புறக்கோட்டைக்கு பஸ்ஸில் போனோம். நாங்கள் நால்வரும் புறக்கோட்டை பஸ் நிலையத்தில் லோங்சை கழட்டிவிட்டு, சாரத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, குடித்துவிட்டு வெறியில் அடிபடுபவர் போல நடித்துக்கொண்டு கொட்டாஞ்சேனைக்கு போனோம். அந்த நேரம் திருடர் பயமும் இருந்தது. அதற்காகவே குடிவெறியில் சண்டித்தனம் செய்வது போல் நடித்துக்கொண்டு சென்றதால் கைக்கடிகாரம் உட்பட பல பொருட்களை பறிகொடுக்க வில்லை.

கே: பயிற்சியளித்தால் நடிப்பதற்கு ஆர்வம் உள்ளவர்கள் முன் வருவார்களா ?

ப: கொழும்பிலே மிகவும் குறைவான சாத்தியமே உள்ளது. முன்பு ராஜேந்திரம் மாஸ்டர் பல முயற்சிகள் செய்ததாக கேள்விப்பட்டது , அன்டனி ஜீவா, கலைச்செல்வன், மட்டக்களப்பில் பேராசிரியர் மௌனகுரு, யாழ்ப்பாணத்தில் குழந்தை சண்முகலிங்கம் ஆகியோர் தமது பகுதிகளில் பல முயற்சிகள் செய்து வருவருவதாக அறிந்துள்ளேன்.

கே: நீங்கள் நடிப்பதைப்பற்றி உங்களுக்கு இணையான உயரதிகாரிகள் என்ன கருதுகிறார்கள் ?

ப: அவர்களும் அதை வரவேற்கிறார்கள். வடகிழக்கு ஆளுநர் காமினி பொன்சேகாவுடன் நான் பணியாற்றிய போது,நடிகனுக்கு முன்னால் இன்னொரு நடிகன் என்று பெருமையாகக் கூறினார். சில ஒன்றுகூடல்கள் –விருந்துகளின் போது மற்றவர்வர்களை மகிழ்விக்க சில அளிக்கைகளை வழங்குவார்கள். சிலர் பாடுவார்கள்; சிலர் நடனம் ஆடுவார்கள். சிலர் நடிப்பார்கள்.சிலர் நடிப்பென்று சொல்லாமல் எதாவது வேடிக்கை செய்வார்கள். அண்மையில் கொழும்பிலுள்ள பிரபல ஹோட்டலொன்றில் உடுப்பிட்டி அமெரிக்கன் மிஷன் பழைய மாணவர்களின் ஒன்றுகூடல் இராப்போசனம். ஊடக படப்பிடிப்பாளர் விஜயபாலன் ஏ..எம்.ஜெயசோதியைக் காட்டி அவர் ஒரு நல்ல நடிகை என்றார். அங்கிருந்த ஜெயசோதியுடன் கதைத்து விட்டு மண்டபத்துக்கு வெளியே நான் சென்றதும், அவர் பெரிய சத்தத்தில் உடுவையைக் கண்டீர்களா என பெண்களிடம் கேட்டார்.  அனைவரும் என்னைத்தான் தேடினார்கள் - ஊடக படப்பிடிப்பாளர் விஜயபாலனும் தேடினார். மண்டபத்தில் நான் நுழைய ஜெயசோதி என்னுடன் வாய்த் தர்க்கம் இட எல்லோரும் ஏதோவொரு சண்டையைப் பார்ப்பது போல தடுமாறினார்கள். பின்னர் தஹான் அது நடிப்பு என அறிந்து சிரித்த சத்தத்தில் காலி வீதியால் சென்றவர்களும் என்னவோ எதோ வென்று விசாரித்தார்கள் .

கே: தொலைக்காட்சி நாடகத்தில் நடித்துள்ளீர்களா ?

ப: சித்தாலேப வர்த்தக ஊக்குவிப்புக்காக ரூபவாஹினியில் நான் எழுதிய  “புதிய அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம் “ நாடகப்பிரதியை எஸ்.விஸ்வநாதன் நெறியாள்கை செய்ய நானும் நடித்தேன்.

கே: வேறு நாடகங்கள் எழுதியுள்ளீர்களா ?

ப: பாடசாலைக்கால  மேடை நாடகங்கள், ‘சங்கடமான சமையல்’ உட்பட சில வானொலி நாடகங்கள், ஈழநாடு பத்திரிகை 10 ஆவது ஆண்டு விழா நாடகப்போட்டியில் பரிசில் பெற்ற “பூ மலர் “ ஆகியன.

கே: உங்கள் நாடக உலக வெற்றிக்கு யார் காரணம் ?

ப: எனக்கு நடிக்கச் சந்தர்ப்பம் தந்தவர்களும் என்னுடன் நடித்தவர்களும் தான் காரணம்.மயில்வாகனம்  சர்வானந்தா,கணேசபிள்ளை,இளவாலை ஜேசுரத்தினம், குணபதி கந்தசாமி, ஏ.சிவதாசன்,ராஜபுத்திரன் யோகராஜா,ரெஜினோல்ட் வேதநாயகம்,மேர்வின் மகேசன்,கணேசராஜா,சக்திதரன்,நாகேசு தர்மலிங்கம், சந்திரபிரபா மாதவன்,விஜயாள் பீட்டர்,கமலினி செல்வராஜன்,ஏ .எம்.சி .ஜெயஜோதி போன்றவர்களின் ஒத்துழைப்பும் எனது வெற்றிக்கு காரணம்.

கே: எதிர்கால நாடக உலகம் எப்படி இருக்கும் என நினைக்கின்றீர்கள் ?

ப: பல்கலைக்கழகத்தில் ‘நாடகமும் அரங்கியலும்’ பயிலும் நெறியாக இருப்பதால் புதிய எழுச்சி பெறும் என எண்ணுகின்றேன்.

நேர் காணல் : ரவிவர்மா